Archieven

Januari

Maandag, 24-01-2011
Na de laatste controle zijn er al bijna weer 3 maanden voorbij. Deze week heb ik weer een afspraak in het AVL ziekenhuis. Het gaat nog steeds erg goed en ik verwacht geen rare dingen. Het gekke is dat ik mij nooit bijzonder zenuwachtig heb gemaakt voor een controle. Er was altijd wel iets niet goed in mijn mond en dat wist ik dan meestal zelf al wel. Nu is het anders. De tong ziet er prachtig uit maar de tongbasis kan ik niet zelf beoordelen en ik moet op mijn gevoel vertrouwen.

a896[1]Er hangt voor mij persoonlijk veel af van deze afspraak en dat maakt het extra spannend. Ik ben nu al zenuwachtig en heb een bijzonder kort lontje. Vannacht heb ik mijn jaarlijkse slapeloze nacht weer gehad en dat doet mijn humeur ook geen goed. Mijn mond voelde extra droog aan en bij het slikken was mijn keel en oor duidelijk aanwezig. Ik heb het zelf niet in de hand en dat staat me slecht aan. Wat zit een mens toch raar in elkaar.

Menig mens die rustig door een storm heen slaapt, ligt wakker van een mug.

Woensdag, 26-01-2011
a897[1]Zo, eindelijk zijn de 3 maanden om en mag ik weer op komen draven in het AVL. Net als iedere keer valt het ook nu weer op wat een rust en geborgenheid het AVL ziekenhuis uitstraalt. Ik voel me er thuis, of zal dat komen omdat ik er al zo lang en zo vaak kom?

Als ik geroepen word voor mijn afspraak loop ik met een glimlach naar binnen. Mijn arts kijkt me vragend aan en ik zeg meteen dat het erg goed gaat. En, heb je het mee? zijn zijn eerste woorden. Hij doelt op het flesje Carcinae gemmoglukany uit Tsjechië. Invoeren die handel zegt hij meteen. Hij neemt de vertaling aandachtig door en maakt een foto van het flesje. Mooi hè, het staat nu meteen op mijn computer thuis! Hij is bijzonder geinteresseerd en vindt het verbazingwekkend wat dit goedje lijkt te doen. Ik noem nog op dat ik mijn waterflesjes niet meer navul maar hij zegt dat dat geen invloed kan hebben op de onrustige cellen. Maar goed, hoe het komt, komt het en of dit nu tussen de oren zit of door het drankje komt, ik voel me goed en daar gaat het om. Bewijzen kunnen we niets en de vraag is wel hoelang moet je met zo’n drankje doorgaan?

a898[1]Carcinae s beta glukanem 195ml/NADĚJE, nog één keer de vertaling: Het is een mengsel van heide, zwarte walnoot en eleuterococcus met beta glucan. Het werkt sterk tegen gezwellen en ondersteunt het lichaam tijdens bestraling en chemotherapie. Het versterkt de weerstand en helpt tegen cysten, tumoren en gezwellen, kanker. Beta glucan is onder meer een antioxidant en neutraliseert vrije radicalen (vrije radicalen zijn een van de oorzaken van het ontstaan van gezwellen). Dosering: 2x daags een theelepel en na 2 maanden het gebruik 1 maand staken.

Het geeft me een goed gevoel dat er met een professioneel oog in mijn mond gekeken wordt. Mijn gevoel heeft weer gelijk en de arts bevestigt dit. Grondig wordt mijn tong en het slijmvlies geïnspecteerd. Hoe is het mogelijk, wonderlijk. Hoe goed ik ook kijk, ik kan geen onrustige cellen meer in je mond waarnemen. Vreemd! Dan is de mondbodem en hals aan de beurt. Ook dat is dik in orde. Wat doen we? Durf je het aan, een half jaar? Ja, dat durf ik wel hoor zeg ik stralend. Ik heb nog nooit zo’n kort consult gehad. Volgens mij is mijn specialist net zo blij als ik en lachend schudden we elkaar de hand. Tot over een half jaar dan maar.

a899[1]Goed gestemd gaan we naar huis. Nou dat is wel een reden om vanavond een flesje rosé open te trekken met wat lekkers erbij. Dat vindt Leo ook en met een goed excuus rijden we even langs Appie voor een stokbroodje met wat lekkers.

Vanavond lekker de rekening van het zomertennis betalen, ik zal het lachend doen. Wie kan dat nog meer zeggen? In het voorjaar wil ik ook het 3x in de week lopen weer op gaan pakken om zo de energie weer wat op te bouwen en wat gewicht eraf te lopen. Het is ook noodzaak hoor want ik heb heel wat extra kilo’s mee te dragen. Na de laatste operatie was het nodige eraf maar dat heb ik er allang met nog een paar kilootjes extra weer aangegeten. Ook kunnen onze vakantieplannen nu vastere vorm aannemen.

Hoopvolle mensen nemen risico’s. Als je geen risico neemt, riskeer je stagnatie.

Februari

Maandag, 14 februari
a900[1]Het is weer tijd voor het borstonderzoek. Ik ben blij met de oproep en ga er graag heen. Het is toch weer een meetpunt en als alles goed is zal ik me vast weer wat zekerder gaan voelen. Als ik binnenkom loop ik mijn buurvrouw tegen het lijf, wat een toeval.

Vooral ’s morgens heb ik nog steeds pijn met slikken en eten maar in de loop van de dag wordt dat snel minder. Iedere ochtend denk ik, oh nee hè niet weer maar als het daarna beter gaat is het weer goed. De tong rechts is nog steeds gevoelloos en hangt soms wat raar in mijn mond maar aan de buitenkant zie je er niets van gelukkig. Deze klachten zal ik wel houden maar ik ben er al met al toch dik tevreden mee. Verder gaat het nog steeds erg goed.

Tien procent van de onderzoekers is verantwoordelijk voor negentig procent van de wetenschappelijke vooruitgang.

Donderdag, 24 februari
Smaak terug door wiet! Cannabis herstelt de smaakzin die bij veel kankerpatiënten is aangetast, blijkt uit onderzoek. Dat schrijft Trouw.

a901[1]Vooral vlees zou voor hen onaangenaam ruiken en smaken. De voornaamste werkzame stof THC in cannabis grijpt aan op hersengebieden die betrokken zijn bij de ervaring van prikkels, reuk en mogelijk ook smaak. Dat laatste was een goede gok van de groep van 24 wetenschappers. Vooral hartige smaken zouden bij de ‘wietslikkers’ beter doorkomen, zoals kip, hamburger, vis en schotels met bonen en champignons.

Mijn smaak is allereenvoudigst: ik ben altijd tevreden met het beste.