Archieven

Vakantie deel 1

p2010-4[1]

2010

Bij de laatste controle op 18 mei is gebleken dat het toch beter is om nu te gaan behandelen. De plek wordt groter en gevoeliger. Ik zal zo blij zijn als ik eindelijk van de pijn af ben. Op wat voor manier maakt me op dit moment niets uit. Ze mogen doen wat nodig is om te zorgen dat het carcinoom weg is en weg blijft.

Er is besloten om een CO2 laserresectie ofwel laserchirurgie toe te passen. Bij een CO2 laserbehandeling wordt de tumor verdampt en bij CO2 laserresectie ofwel laserchirurgie wordt de tumor met behulp van een bepaald soort lichtstralen plaatselijk weggesneden.

Voordat het zover is gaan we eerst lekker op vakantie.

Vrijdag, 22-05-2010
a735[1]We hebben vakantie besproken en gaan samen met Stefan en Darina naar het mooie Tirol. We vertrekken om middernacht. Stefan en Leo rijden om de beurt dus dat schiet lekker op. Iedere keer opnieuw worden we overweldigd door het prachtige natuurschoon.

Niets is zo rijk als de onuitputtelijke weelde van de natuur. Ze toont ons alleen oppervlakken maar ze is miljoenen meters diep.

Zondag, 24-05-2010
a736[1]De vakantie is niet zo onbezorgd zoals het zou moeten zijn. Leo en ik draaien op de automatische piloot. Mijn schoonzusje is overleden en we regelen hoe we het best de terugreis kunnen maken. Ruim 4 jaar terug is bij haar de diagnose “kanker” gesteld. Er volgde een lange strijd maar uiteindelijk heeft ze van de kanker verloren. Hoewel het overlijden niet helemaal als een verrassing kwam heeft het ons erg aangegrepen en was het confronterend. Ook mijn opname en afspraken na de vakantie hijgen in mijn nek.

Ontdek wat je vanbinnen echt drijft en handel daarnaar met nieuwe hoop en zin in je leven.

Dinsdag, 25-05-2010
Ik houd veel vocht vast. Mijn beide benen en voeten en zelfs mijn knieholtes zijn opgezet. Ik heb er last van met lopen en krijg mijn schoenen nog maar amper aan. We gaan langs de plaatselijke apotheek. Ik vraag om plaspillen om op die manier het overtollige vocht kwijt te raken. Als ik ze mijn medicijnlijst laat zien wordt de apotheker erbij geroepen. Ik kan praten als Brugman maar krijg de medicijnen niet. Ik krijg het adres van de arts van het dorp met daarbij de mededeling dat ik er zonder afspraak naar toe kan. Nou, dat doe ik echt niet hoor, dan wacht ik wel tot we weer thuis zijn.

Morgen gaan we naar huis voor de avondwake en de crematie van donderdag. Tot donderdagochtend houd ik het wel uit en neem ik neem me voor om dan mijn huisarts te bellen tijdens zijn telefonische spreekuur.

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.

Woensdag, 26-05-2010
Leo krijgt op zijn mobieltje telefoon van het AVL dat ze me volgende week willen opnemen. Zo snel hadden we dat niet verwacht. Van mijn arts mochten we eerst nog op vakantie dus dit moet een vergissing zijn. Leo zegt dat we op de geplande datum nog niet thuis zijn. Sterker nog, we komen op maandag terug en dinsdag moet ik dan eerst nog naar de verpleegkundige en narcotiseur. Nu krijg ik een nieuwe oproep na onze vakantie. Ik baal ervan want ik ga het liefst zo snel mogelijk onder het mes.

a734[1]Er is vandaag maar 1 vlucht terug naar Nederland waar wij nog bij kunnen en we hopen maar dat we op tijd thuis zijn. Stefan dropt ons bij het treinstation in Oetz. Als hij ervan overtuigd is dat we de kaartjes hebben, op het goede perron staan en na het geven van de laatste tips gaat hij weer terug naar het vakantiehuisje.

Trein, bus, vliegtuig, auto en een hoop gestress volgen om te proberen op tijd thuis te zijn. De avondwake is net afgelopen als we arriveren maar we kunnen haar toch nog even zien. Gelukkig hebben we voor onze vakantie nog afscheid kunnen nemen. Nu morgen nog een zware dag.

Afscheid is de deur naar de toekomst.

Afscheid

Voor elke vlinder komt een tijd dat hij loskomt uit zijn cocon
en de overgang maakt van het donker
naar het licht.

Voor elke mens komt een tijd dat hij loskomt uit zijn cocon,
zijn cocon van verdriet en duisternis
of van warmte en bescherming.

Eens komt de tijd van donker naar licht,
van gebondenheid naar vrijheid,
maar ook van het bekende naar het onbekende.

Ieder heeft zijn eigen kennis en waarheid
om te bepalen wanneer de tijd gekomen is,
een stem in zichzelf,
als het innerlijke weten van de vlinder.

Maar zeker is dat we allemaal eens die gang naar het licht maken.
Mag iedereen tot dan
een vonk van dat stralende licht
in zichzelf vinden.

a725[1]      a724[1]      a726[1]

Vakantie deel 2

Vrijdag, 28-05-2010
De uitvaart is achter de rug en wij worden geacht weer vakantie te gaan vieren. Met de taxi, trein, vliegtuig naar Wenen, vliegtuig naar Insbruck, bus, trein en een stukje lopen komen we bekaf weer terug op onze vakantiebestemming. Ook al heeft voor ons de klok even stilgestaan zien we om ons heen dat de wereld gewoon doordraait alsof er niets aan de hand is. We moeten weer instappen in de trein van het leven.

a732[1]Voor ons vieren is internet zo normaal dat we wel eens vergeten dat dit niet voor iedereen geldt. Wij zijn er blindelings vanuit gegaan dat we in het huisje kunnen internetten. Niet dus. De laptops blijven dicht. Na een rondje rijden in het dorp vinden Leo en Stefan een onbeveiligde router zodat ze daar voor de deur toch even konden surfen en kijken of mijn site nog in de lucht is. Als wij voor een paar dagen terug naar huis zijn gaat stefan eens kijken of hij een betere oplossing weet. Jawel hoor, een snoertje en een koekepan geeft resultaat.

Het weer laat ons de rest van de vakantie wat in de steek. Af en toe regent het en de temperatuur is ver beneden de normale waarden. Als we ’s morgens naar buiten kijken zien we regelmatig dat er verse sneeuw in de bergen gevallen is.

Ondanks het weer hebben we veel van de geplande activiteiten kunnen doen. We laten het ons nog even goed smaken. Iedere dag gaan we uit eten of thuis gourmetten. Erg lekker en heel gezellig allemaal. De avonden zijn gevuld met het spel “Keezen” waarbij wij ons goed verweren tegen het jonge stel.

De meesten onder ons denken beter na over wat we met twee weken vakantie gaan doen, dan over wat we met de rest van ons leven gaan doen.

Zaterdag, 06-06-2010
a733[1]De vakantie in Oostenrijk zit erop maar voordat we naar huis gaan rijden we door naar het mooie Tsjechië. In de geboorteplaats van Darina maken we tijdens een barbecue kennis met haar familie en vrienden. Ondanks onze beknopte kennis van de Tjechische taal was het erg gezellig. Hoe later het werd, hoe beter onze taalkennis. De zondag benutten we om de stad Brno te bekijken. Als we in de zon op een terrasje zitten heb ik voor het eerst een vakantiegevoel. Beetje laat maar toch……..’s Avonds gaan we met de familie naar een steakhouse.

Het leven is als een regenboog. Buien en zonneschijn zijn allebei nodig om het kleur te geven.

Maandag, 07-06-2010
En dan is het maandag en kunnen we er niet langer omheen. De vakantie is afgelopen en om 9.00 uur rijden we weg richting Nederland. We maken een korte omweg en stop in Praag. Om 22.30 uur komen we thuis. Snel de auto uitladen, wat drinken en naar bed. De wekker staat op 6.00 uur want morgenvroeg word ik weer in het AVL verwacht.

Wat is het geweldig om met je kinderen samen op vakantie te gaan. We beseffen dat lang niet iedereen dat kan zeggen. Wij hebben er in ieder geval met volle teugen van genoten maar wat was het een kut vakantie!

De brug tussen vreugde en verdriet is niet lang.

Verpleegkundige

Dinsdag, 08-06-2010

a727[1]

De wekker maakt ons alweer vroeg wakker. De vakantie is voorbij en we gaan meteen over tot de orde van de dag. We hebben 2 afspraken in het AVL staan voor vandaag. Om 8.30 uur bij de verpleegkundige en om 10.00 uur bij de anesthesist. Om 8.15 uur lopen we naar de wachtruimte. We geloven onze ogen niet. Het is toch wel dinsdag vandaag? De hele wachtkamer is nog leeg. Dat is raar, waar is iedereen?

a728[1]

Er zijn niet alleen nog geen patiënten, ook de doktoren, assistenten en baliemedewerkers zijn er nog niet. Klokslag 8.30 uur komt de hele meute aanlopen. Er komt leven in de brouwerij, de telefoons gaan over en zo langzamerhand druppelen de patiënten ook binnen. We zijn nog nooit zo vroeg geweest dus dit is een heel nieuwe ervaring.

a729[1]

Ook de verpleegkundige is gearriveerd en ze komt ons halen. Als eerste worden de persoonlijke gegevens, contactpersonen, telefoonnummers, aandoeningen en overige gegevens op juistheid gecontroleerd.

a731[1]De behandeling wordt in het kort uitgelegd maar erg veel wijzer word ik er niet van. Het is wel grappig want de verpleegkundige zegt dat ik als ervaringsdeskundige zo ondertussen wel weet hoe het er op de operatiekamer aan toe gaat. Ik heb hierover ook geen vragen maar ik zou geen Marga heten als ik geen briefje met vragen mee heb. Nouja, briefje………. In de auto gisteren heb ik het één en ander achterop een kassabonnetje geschreven.

Vragen:
V: Krijg ik last van littekenweefsel of brandwonden?
V: Wordt het litteken onder op de tong ook meteen weggesneden?
V: Hoe groot is de plek die op mijn tong weggehaald wordt?
V: Hoe lang moet ik na de ingreep in het ziekenhuis blijven?
V: Kan ik eten na de ingreep?
A: Op al deze vragen is geen passend antwoord te geven. Voordat er gesneden wordt zal er eerst een onderzoek gedaan worden. Dit is hetzelfde onderzoek wat ik al eerder heb gehad en heet onderzoek onder narcose. Daarna wordt er pas een stukje uit de tongbasis gesneden en misschien ook onder de tong.

V: Wat is het verschil tussen een gewone CO2 laserbehandeling en laserchirurgie?
A: Bij een CO2 laserbehandeling wordt de tumor verdampt en bij chirurgie wordt er met behulp van een laserstraal daadwerkelijk gesneden.

V: Waarom moet er geen hartfilmpje gemaakt worden?
A: Als er korter dan een half jaar terug nog een hartfilmpje is gemaakt is het niet altijd nodig om dit nogmaals te doen. Als de arts dit nodig zou vinden had hij het apart vermeld in mijn dossier.

V: Ik zou graag op een 1 persoonskamer willen, kan ik een voorkeur opgeven?
A: Dat kan altijd maar dat wil niet zeggen dat dit ook toegekend wordt. De ernstigste patiënten krijgen uiteraard voorrang en de reden van het verzoek wordt bekeken. Nou, die goede reden is er wel hoor. Ik wil nog wel eens snurken en dat is heel onplezierig voor een medepatiënt.

V: Leo wil graag weten of hij direct na de behandeling en voor mijn ontslag het recept voor de pijnstilling kan meekrijgen. Hij heeft dan alles alvast in huis.
A: Dat moet geen probleem zijn en moet op de afdeling overlegd worden.

V: Hoe lang duurt de operatie?
A: Voor de totale behandeling is 75 minuten ingepland, voor de ingreep zelf 45 minuten. Ze kijkt nog even in de computer of de opnamedatum al bekend is maar er staat nog niets in. Op woensdag worden de afspraken gemaakt dus ik hoop maar dat ik morgen gebeld word.

De grootste vraagtekens komen niet achter onze vragen maar achter onze zekerheden.

Anesthesist

Het is nog maar 9.00 uur als we klaar zijn. Het duurt nog 3 kwartier voordat ik bij de anesthesist terecht kan. We gaan naar balie 4 met de vraag of het zin heeft om al in de wachtkamer te gaan zitten of dat we maar koffie moeten gaan drinken. We mogen plaats nemen en worden al binnen 5 minuten geroepen.

a730[1]Het vragenformulier heb ik vanmorgen al ingevuld en dat kan meteen vergeleken worden met de gegevens in de computer. Er is toch iets veranderd in mijn medicijngebruik. De anesthesist past het meteen aan in de computer. Hij vraagt of ik na de laatste narcose nog misselijk ben geweest. Ook dit keer zal er weer wat in het infuus gestopt worden om de misselijkheid te voorkomen.

De anesthesist zegt dat hij er geen bezwaar tegen gehad zou hebben als dit een telefonische afspraak was geweest. Gelukkig maar dat we nog een afspraak hadden vandaag. Mocht er nog een volgende keer komen ga ik zeker om een telefonische afspraak vragen.

Ook nu staan we weer snel buiten. We gaan lekker een bakkie koffie en een saucijzenbroodje halen. Thuis ga ik verder met het wegwerken van de vakantiewas.

We moeten tijdelijke teleurstellingen aanvaarden maar nimmer de hoop verliezen.