De 2e week na de belichting, dinsdag

Dinsdag, 11-08-2009
Dag 13 na inspuiting, kunstlicht opbouwen tot maximaal 1300 lux
Dag 9 na belichting

a490[1]Bij het wakker worden moet ik erg aan twee zieke collega’s denken. Waarom ik juist nu zo hard aan ze moet denken weet ik ook niet. Misschien is het telepathie en denken ze op hetzelfde moment ook aan mij. Of het komt omdat ik me er nu pas de tijd voor gun, geen idee. Het is natuurlijk wel zo dat ik op dit moment in een heel andere wereld leef. Ik neem me voor om ze een bosje bloemen te sturen en de kaars die al lange tijd niet gebrand heeft opnieuw aan te steken.

En Stefan, hij is jarig vandaag. Ik kan het me bijna niet voorstellen, 27 jaar wordt hij. Hij is op vakantie op dit moment maar het felicitatie smsje heeft hij al ontvangen. Ik lig een beetje te mijmeren over alle jaren die voorbij zijn.

a491[1]Ik moet mijn bed uit om mijn tanden te poetsen. Het frist iets op maar echt helpen tegen de vieze smaak doet het niet. De weegschaal lacht mij wel toe deze morgen en wijst heel wat minder aan.

De medicijnen hoeven niet meer fijngemaakt te worden. Het innemen met water is wat lastig maar met een schepje moes of yoghurt is het geen enkel probleem. Vandaag de laatste halve tablet dexamethason, weer iets wat ik kan schrappen van het lijstje. Ik neem mij voor om onder de middag een broodje jam te proberen.

Ik eindig de dag altijd met een spreuk uit één van mijn mooie boekjes maar vandaag begin ik ermee. Na het lezen van mijn update kreeg ik deze door een lotgenoot opgestuurd. Het is het eerste wat ik zie als ik mijn mail open.

Koester het goede en wees niet bang voor het nieuwe, noch om het oude los te laten. Ziek worden is naar, maar het herstellen geeft je wel de gelegenheid tot reflectie. Daarom is m.i. het wijs om te leven naar het motto: “Carpe Futurem = Pluk de toekomst!”

a493[1]Ik ga ervoor zitten om eindelijk wat mailtjes te beantwoorden en me weer wat te verdiepen in iets anders. Het is een goed teken dat dit weer lukt. Ik ben er de hele ochtend mee bezig. Wel met 2 ingepakte handen. Ik zit direct onder de lamp en hoewel deze gedimd staat vinden mijn handen het licht niet zo fijn.

Ik mag overdag nog niet in het daglicht komen maar binnenshuis en met indirect licht is het heel erg goed te doen. Ik heb een hele goede dag vandaag en dat komt mooi uit. Vanmiddag krijg ik visite.

a494[1]De zaken gaan vooruit. Aardappelen, worteltjes, een bruine jus en een knakworstje. Een zieke kip eet nog meer. De eerste happen gaan grif naar binnen maar dat stopt snel. Gadver- damme wat is dit vies. Het is lauw en er zit geen smaak aan. Hoe meer ik eet hoe viezer het wordt. Bah, wat een domper.

Na het eten ben ik direct vertrokken naar boven. Ik word wakker met een vreselijke pijn. Mijn lijf trekt samen. Het zit precies onder de borsten en trekt binnendoor naar mijn rug. Ik moet hulp hebben, Leo roepen. Het gaat niet, rustig blijven liggen. De pijn trekt niet weg. Waar zit mijn hart ook al weer? Toch er uit. Leo, kom. Ook Leo komt niet verder dan het aangeven van een slokje water. Het zakt weer af en komt weer terug. Dokter bellen? Nog even wachten want een dokter roepen is ook zo’n gedoe nu. We bedenken dat het vast moet komen van het warm eten van vanavond. Ik durf me niet te bewegen, bang dat het terugkomt. Toch val ik uiteindelijk in een diepe vaste slaap. Om middernacht ben ik er weer en ga voor een paar uurtjes mijn bed uit.

a495[1]Ik voel niets meer en moet nu eindelijk toch even mijn tuintje in. Ik schrik een beetje. Whoea, slakken. Die eten mijn plantjes op. Ik strooi snel wat korrels en heb wel zin om wat onkruid te trekken of te vegen. Er zijn me op dit tijdstip alleen net iets te veel spinnen. Leo ontvangt veel complimentjes omdat hij zo goed voor me zorgt. Dat is ook zo hoor en ik kan me niet beter wensen. Maar groene vingers heeft hij niet, haha.

Onkruid is het verzet van de natuur tegen het bewind van de tuinlieden.

2 gedachten over “De 2e week na de belichting, dinsdag

  1. Lieve Marga en Leo,
    Fijn dat Marga weer thuis is. Wat goed, dat jullie alles zo bijhouden op de site. Het is zo indrukwekkend wat er allemaal gebeurt. Ik moet vaak aan jullie denken. Petje af hoe jullie als hecht team samenwerken! Veel sterkte,
    Liefs, Karin

  2. HOI LEO EN MARGA.

    WE ZATEN WEL EVEN GEZELLIG HE VANMIDDAG.
    EN MARGA….IK VOND JOU ZO FLINK!!!!
    EN LEO,JA JOH,ECHT PETJE AF ZO ALS JIJ ALLES DOET VOOR MARGA!!
    IK HEB VANMIDDAG BIJ 2 MENSEN GEZETEN,DIE ECHT VOOR ALLES DOOR HET VUUR GAAN VOOR ELKAAR!!!!

    LIEFS VAN MIEK.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.