Geboorte

DINSDAG 18 MEI 2010

Tijdens gans de zwangerschap werden Dieter en ik fantastisch begeleid en kreeg onze baby intensieve medische opvolging door het gynaecologisch team (prof. Amant). Want ondanks de positieve onderzoeksresultaten, bleef het voor ons een extra bezorgdheid over hoe ons kleintje zou reageren op alle medicatie en radiotherapie.

De vele echo’s wezen uit dat de baby zich verder goed ontwikkelde, er werden geen afwijkingen gevonden in vergelijking met baby’s van “gezonde” moeders. Dat was telkens weer een opluchting, en een lichtpuntje in de duisternis. Gelukkig heb ik na de behandeling nog enkele maanden de tijd gehad om lichamelijk te recupereren en te genieten van de zwangerschap.

l178[1]      l179[1]

We kozen bewust om de bevalling te laten doorgaan in UZ Leuven omwille van alle medische problemen tijdens de zwangerschap en het grote vertrouwen in het gynaecologisch team daar. Moesten er toch complicaties optreden tijdens de bevalling, dan zijn daar genoeg specialisten aanwezig, die mijn dossier van A tot Z kennen, dat gaf ons een gerust gevoel.

Om ons de stress te besparen om in recordtempo nog de rit Heule – Leuven te moeten maken als de bevalling plots op gang komt, werd afgesproken om opgenomen te worden in Gasthuisberg op maandag 17 mei en de bevalling in te leiden. Omstreeks 20u mochten we verhuizen naar het verloskwartier en werd de pre-inductie gestart. Vanaf dan was het wachten op weeën en verdere ontsluiting, via de monitor werden de contracties en de hartslag van de baby opgevolgd. Er gebeurde weinig die nacht, we probeerden om nog wat te slapen zodat we uitgerust aan de arbeid zouden beginnen. We waren ons ervan bewust dat dit de laatste uren met ons tweetjes waren, mijn bolle buik werd nog even gekoesterd. Het werd een lange dag wachten, een epidurale verdoving bracht verlichting.

Op dinsdag 18 mei 2010 om 16u35 werd ons wonderkindje geboren, een onvergetelijk moment! Zoë slaakte onmiddellijk haar eerste kreten en werd op op mijn buik gelegd. Zalig om eindelijk ons dochtertje te zien en te voelen.Ze is 46 cm ‘groot’ en weegt 2,645kg, een klein en fijn meisje.

l180[1]

De bevalling was vlot verlopen, daarna was het (bang) afwachten op de onderzoeksresultaten van het navelstrengbloed en placenta. Op haar 2e levensdag kregen we al te horen dat met Zoë alles perfect in orde is! Er werden geen abnormale bloedwaarden gevonden, de placenta heeft goed gewerkt als filter. Ter aanvulling werd nog een echo van haar hartje genomen, ook dat was prima in orde.

Ons meisje is kerngezond verklaard, ze krijgt een 10 op 10 van de dokters! Wat zijn we blij met dit positieve nieuws, we genieten des te meer van onze eerste dagen met Zoë. De papa mag op de kamer blijven overnachten zodat we als kersverse ouders samen kunnen wennen aan de verzorging en voeding van ons meisje.

l183[1]      l181[1]      l182[1]

We worden natuurlijk goed bijgestaan door de vroedvrouwen want het is allemaal zo nieuw en onwennig om zo’n klein en broos kindje te wassen, aan te kleden, te verversen. Tegen onze thuiskomst zijn we al veel meer bedreven in de verzorging en voeding, we groeien elke dag in onze rol als moeke en papa. Borstvoeding werd omwille van medische redenen afgeraden, we moeten dus aan de slag met flesjes. Het is even zoeken naar de “ideale” speentjes voor ons kleine meid. Ze drinkt gretig haar flesjes uit, laat daarna enkele klinkende boertjes en valt weer zalig in slaap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.