Het herstel in de vierde week

Maandag, 7-11-2011
We hebben allebei slecht geslapen vannacht. Ik was om 5 uur wakker en twijfelde of ik naar beneden zou gaan voor de paracetamol. Had ik het maar gedaan want daarna heb ik alleen nog maar wat liggen doezelen. Nu zit ik beneden met hetzelfde pijngevoel als voor de behandeling. Pijn in mijn oor en keel bij het slikken en een stijf gezicht aan de rechterkant.

De tandarts gaat vanmiddag mijn tanden repareren. Eigenlijk heb ik daar een afspraak voor staan op 29 november maar omdat er nu ook een stuk van mijn voortand af is en er vandaag iemand uitgevallen is mag ik nu al komen. Ik ben aansluitend aan de lunchpauze aan de beurt dus hoef ik niet lang te wachten. De tandarts is weer heel belangstellend en wil graag weten wat er met de laatste behandeling precies is gedaan. Ik denk dat ik toch wel een speciale patiënt voor hem ben omdat hij me toentertijd ook doorgestuurd heeft naar de specialist.

vt2desim      1qb0fyfz

Hij vult het afgebroken stuk tand op en herstelt de laserschade. Omdat een andere, al eerder bijgewerkte tand een iets andere kleur heeft, doet hij die ook meteen opnieuw. Al met al is hij een klein half uurtje bezig. Het valt me mee, ik kan gelukkig mijn mond goed openhouden zonder extra pijn. Dan vraagt hij of ik met mijn tong wil voelen of de voortanden helemaal glad zijn. Ik moet lachen. Dat kan toch helemaal niet?! Zo lang is mijn tong niet meer hoor. Oh ja, en hij drukt me een spiegel in de hand. Het resultaat mag er zijn en tevreden bedank ik hem.

Onderschat nooit de kracht van humor. Lachen kan als een injectie met hoopvolle energie zijn.

Dinsdag, 8-11-2011
Via sms krijgen we een berichtje van mijn arts uit het AVL. Of ik op het webspreekuur kennis wil nemen van zijn vragen/opmerkingen. We loggen direct in en lezen het volgende: “Ik heb uw ziekte geschiedenis voorgelegd aan een collega in Taiwan (heel groot hoofd hals oncologisch centrum). Zo gauw ik bericht krijg dan breng ik u op de hoogte. Het lijkt mij beter dat we dan een belafspraak maken. U hoort op korte termijn van mij”. Wat is het toch een geweldig medium hè, dat internet. Ik ben nu in de gelegenheid om een vraag te stellen of het webspreekuur af te sluiten als zijnde gelezen.

Problemen worden problematisch wanneer zij niet meer gerelativeerd kunnen worden en je hele wereld gaan vullen.

Woensdag, 9-11-2011
ics8k3hfVandaag moet ik de pleister verwisselen. Ik twijfel of ik er nog één keer 25 mcg op zal doen of dat ik ga afbouwen naar 12,5 mcg. Het gaat eigenlijk best wel goed dus ik kies voor afbouwen. Als het niet lukt kan ik altijd terugvallen op de hogere dosering.

Buiten is het koud en Leo heeft stamppot andijvie op het menu staan. In plaats van speklapjes heeft hij er rookworst bij omdat dat lekker zacht is. Ik heb er echt trek in. Voor de eerste keer na 3,5 week ga ik weer aan de aardappelen. Vol enthousiasme wil ik mijn bord vol scheppen maar bedenk net op tijd dat ik beter eerst kan proberen of het wel gaat. Het lukt wel maar het doorslikken is geen feestje.

Je kunt de wind niet veranderen, maar de stand van de zeilen bepaal je zelf.

Donderdag, 10-11-2011
Als ik wakker word voel ik mijn keel en oor weer bij het slikken. Verdorie het ging zo goed de laatste dagen. Dan schiet het me te binnen dat ik gisteren de morfinepleister verlaagd heb. Heel snel schiet het door mijn hoofd. Zal ik terugvallen op de hogere dosering? Nee, ik doe het niet. Ik ga gewoon naar beneden en neem de paracetamol. Dat helpt ook. Ik mag 4x per dag 1000 mg. nemen.

Ik vind het zo gek want als ik in de spiegel kijk is de tong zo goed als genezen. Wat er van binnen op de tongbasis nog aan de hand is kan ik niet zien natuurlijk. Nog steeds, of eigenlijk “weer”, voelt mijn gezicht aan de rechterkant stijf en beurs aan.

Ik denk niet aan alle ellende maar aan de mooie dingen die er nog zijn.

Zaterdag, 12-11-2011
yq9hphs3In de SDK lotgenotengroep komen een hoop vervelende berichten voorbij de laatste tijd. Sommige mensen vragen mij dan of het wel verstandig is om dat allemaal te lezen omdat je dan zo in de ellende blijft hangen. Aan die mensen wil ik duidelijk maken dat het hebben van kanker niet alleen kommer en kwel hoeft te betekenen en dat steeds meer mensen deze ziekte overleven. Mensen met kanker zijn hele gewone mensen die getroffen zijn door een erge ziekte. Net zoals bij zoveel mensen gebeurd. Kijk maar eens naar andere ernstige of chronisch zieken, dat zijn er ook genoeg hoor!

Ik denk dat het per persoon verschillend is hoe iemand reageert op een lotgenoot met wat voor ziekte dan ook. Als ik voor mijzelf praat vind ik het fijn om contact te hebben met lotgenoten en te leren van hun ervaringen. Zij kunnen mij en omgekeerd begrijpen zonder woorden. Nooit zal je in een lotgenotengroep te horen krijgen dat je nu maar eens op moet houden met dat gezeur omdat men weet wat er zich in je hoofd afspeelt en wat je meemaakt.

4mh4qfpgEigenlijk geeft het een beetje hetzelfde gevoel als het schrijven op mijn website. Je deelt dingen met anderen. Tegelijkertijd moet je de realiteit onder ogen zien en dat helpt je dan weer met het verwerken.

Dezelfde ziekteverschijnselen binden mensen meer dan dezelfde overtuigingen.

Een gedachte over “Het herstel in de vierde week

  1. Hoi tante Marga,
    Het heeft even geduurd, maar ook ik ben vandaag weer bijgelezen.
    Heel veel succes met het herstelproces en hoop dat de pijn snel nog wat verder weg zal zakken.
    Liefs xxx Debby

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.