De dag na de operatie….

Vrijdag 29-11-2013
P1020593Niet te geloven, het is 8 uur en de wekker loopt af. Leo gaat er meteen uit om mijn pillen te pakken. Hij neemt zijn taak erg serieus. Je moet een spiegel opbouwen en dan is het heel belangrijk om alles op tijd in te nemen. Het is goed dat hij het in de gaten houdt want ik ben er zelf veel te makkelijk in. De paracetamol 1000 mg is in zetpil vorm. De gewone paracetamol is 500 mg en te groot en stroef om door te slikken. We gaan dus voor de makkelijke versie.

Om 10 uur roept hij me weer, nu voor de laatste diclofenac. Deze hadden we meegekregen uit het ziekenhuis voor de 1e nacht en ochtend. Uit voorzorg neem ik ook nog een primperan zodat ik niet alsnog misselijk word van de narcose. Mijn gezicht en tong zijn opgezet en ik krijg mijn kiezen niet op elkaar. Leo gaat naar de apotheek voor een flinke voorraad paracetamol zetpillen, 4x daags minimaal tot max 6 per dag en naproxen tabletten. Deze moeten 2x per dag en mag ik maximaal 2 weken lang gebruiken omdat het anders de werking van een ander medicijn wat ik slik, stil legt.

P1020606 bewerktDe hele dag slaap ik en tegen zessen ga ik een uurtje naar beneden. Er staat een grote bos bloemen van Leo op tafel. Oh ja, de trouwdag. Statistisch gezien hoort de man dit te vergeten maar dit keer ben ik het zelf. Je moet ook even op je website kijken zegt Leo. Ja hoor, op de openingspagina zie ik een hele grote foto van onze trouwdag van 35 jaar terug met een gedichtje. Wat lief, het is van Stefan en Katka.

Toevallig belt hij ook net via Skype maar ik kan niet lang praten. Het is te pijnlijk en het lijkt alsof ik met een dubbele tong praat. En let op: hoewel ik soms wat ongelukkig uit de hoek kan komen heb ik nog geen spraakgebrek. De linkerkant van de tong is beurs van de klemmen en rechts achter ziet het zwart en rood van de behandeling. Ik heb een foto gemaakt maar ik weet niet of het gelukt is. Ik kijk wazig en kan het dus niet zien. Ik vraag niet aan Leo of hij een foto wil maken want hij kan er niet zo goed tegen. Ik heb het koud en ga weer naar bed.

Blijf overeind in het leven, betrouwbaar als een rots in zee, onaangedaan door de immer beukende golven.

3 gedachten over “De dag na de operatie….

  1. Wat heerlijk dat je weer je spraakwater terug hebt, al is het op papier…..!
    Jeetje en dan die foto…hahaha……schitterend!
    Maar ja men zegt…je went aan je rommel zeker na 35 jaar!
    Op naar de 40 jaar maar vooral op naar het oma/opa schap! Een zegen…!
    Dikke kus Herman en Manda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.