Geloof, hoop en liefde

Woensdag 29-10-2014
geloof, hoop en liefdeHet is nog nacht als ik wakker word. Een gevoel van paniek overmeestert mij. Wat moet ik in godsnaam doen? Eén telefoontje naar bijvoorbeeld de kliniek in Knoxville is genoeg om het proces verder in werking te stellen. Als alles geregeld is kan ik direct komen en start de behandeling zeggen zij. Als we willen  nemen zij contact op met de verzekering. Het ziekenhuis kan bemiddelen in woonruimte en wij moeten een visum aanvragen voor het geval dat we langer dan 3 maanden wegblijven. Pffff, wat een gedoe toch. Ik lig te huilen in bed en ga er maar uit. Ik wil Leo niet wakker maken.

De hele dag praten we over niets anders. Vannacht om 01.00 uur zat ik nog allerlei medische machtigingen te onderteken en te scannen. Er is volgens mij 6 of 7 uur tijdsverschil met Amerika. Ik weet het niet meer en ik heb niet de behoefte om het na te zoeken.

Ik huil niet zo snel dus misschien is het wel goed dat dat nu gebeurd. Het is oorlog in mijn hoofd. Ik ben zo bang voor wat er komen gaat. Iedereen die ik spreek zegt dat ik voor Amerika moet gaan maar ik weet het niet en ik wil het niet. Maar de bestraling in Nederland wil ik ook niet. Is de behandeling daar nu echt zoveel beter dan hier? Kan ik de dokters wel verstaan? Net als in Nederland zal ik ook daar met verschillende afdelingen te maken krijgen. Wat als ik teveel pijn heb of misselijk ben van alle medicijnen?

apotheekHet medische paspoort van de apotheek hebben ze al. Zouden ze wel beseffen dat ik mijn huidige medicijnen moet blijven slikken, ook als ik niet slikken kan. Dan moet er een andere oplossing komen. Moet ik niet juist dankbaar zijn als ik wel de kans krijg om naar Amerika te gaan?

Iedereen zegt dat het prachtig is om met de kerst in Amerika te zijn. Wat kan mij dat schelen? Dennis wordt 2e kerstdag 1 jaar, daar had ik willen zijn. Stefan zegt dat ik de 1e weken nog niet ziek zal zijn en dat ik het ook van de andere kant moet bekijken. Je bent er toch, ga dan ook maar leuke dingen doen. Wat nu leuke dingen doen? Ik wil helemaal geen leuke dingen doen in Amerika. Ons spaargeld zullen we er evengoed wel doorheen jagen. En wat als er iets met mijn ouders gebeurd? Het zijn mensen van de dag. Ik kan niet terugkomen als er iets is.

Ik ben mezelf gek aan het maken. Mijn neus bloedt door het vele snuiten en ik kan bijna niet meer uit mijn ogen kijken van het huilen. Ik ben echt wanhopig. Als ik hier iets tegen de dokters zeg weten ze dat ze mij serieus moeten nemen omdat ik niet zomaar iets roep. Ik vertrouw ze blindelings. Zal ik de artsen daar ook vertrouwen? Het moet toch wel een beetje klikken ook als je zo’n zware behandeling moet ondergaan.

naamloosLeo zal zo wel beneden komen en ik moet mezelf echt tot de orde roepen nu. Ik merk ook aan hem dat het allemaal een beetje veel is. De lontjes worden steeds korter. De enige die zijn hoofd koel houdt op dit moment is Stefan. Of lijkt dat alleen maar zo? Ik ga maar even de reclame folders doorkijken hopend dat dat de gedachten een beetje afleidt.

Elke nacht hebben we de mogelijkheid de bron van onze creatieve geest aan te boren, waar wijsheid sluimerend wacht op een helder bezoek.
Fariba Bogzaran

Klik om verder te lezen op: verzekering, deel 1 tm 4

12 gedachten over “Geloof, hoop en liefde

  1. Wat een verdriet en allemaal heel erg begrijpelijk.
    De verwarring, de druk, de liefde voor elkaar maar bovenal de onzekerheid.
    Marga ik vind het allemaal zo erg voor jullie en denk elke dag mee.
    Hou vol en hopelijk valt er gauw de beslissing dan zal er een hoop zorgen van je afvallen,
    Dikke kus Manda en Herman

  2. Hallo Marga,
    Wat een vreselijk verdrietig verhaal. Ik wil je een hart onder de riem steken maar weet niet hoe.
    Het is niet erg hoor om in jullie situatie te huilen of opstandig te zijn, je kunt niet altijd flink en nuchter blijven!

    Ik wens jullie beiden veel kracht en wijsheid.
    Hartelijke groet, Ina

    • Dat weet ik hoor daarom heb ik het toch maar opgeschreven. Ook dit hoort erbij maar dan liefst niet te vaak. Al die lieve reacties maken me weer blij. Xxx

  3. Het valt allemaal niet mee. Wat een dilemma s voor jullie. Heen en weer geslingerd tussen alle voor en nadelen. De grote onzekerheden. Het zal een hele moeilijke keuze worden. We wensen jullie veel wijsheid en kracht om de juiste keuze kunnen te maken.

  4. De keuze is gevallen op protonentherapie in Amerika maar dan alleen als de zorgverzekering meewerkt. De deadline hebben we bijgesteld. Het blijft nog even spannend.

  5. Lieve Marga en Leo

    Snap echt dat het spookt in jou hoofd ik weet ook niet wat ik zeggen moet
    De keus is echt aan jou en wil jullie dan ook veel wijsheid toe wensen bij de beslissing!!!
    Een hele warme knuffel voor jullie allemaal!!!
    Marga je bent een PAREL XXXX

    • Ik heb zoveel geluk dat ik er niet alleen voor sta. We hebben er uren samen uren over gediscusseerd dus de beslissing is in ieder geval goed doordacht. We gaan ervoor. Liefs van ons allemaal.

  6. Lieve Marga,

    Het is ook niet niets allemaal waar je mee bezig bent…..
    Denk ook dat huilen dipjes daarbij horen meis en wens je heel veel kracht toe!

    dikke knuffel Ankie

  7. We komen er stap voor stap dichterbij. Zal blij zijn als er een duidelijke ja of nee is. Liefs en een knuffel terug.

  8. Lieve Marga en Leo,
    ik hoop zo voor jullie dat er heel snel duidelijkheid komt. Deze onzekerheid kost zoveel energie en die energie heb je nu wel extra hard nodig!!!!
    Heel veel sterkte en liefs,
    Jan en Jetske

  9. Dank voor jullie lieve berichtje. Energie kost het zeker maar we zijn er bijna. Ik hoop echt dat de verzekering positief reageert want dan kunnen we weer verder.
    Liefs Marga.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.