De terugreis

Het begint hier ook te winteren. Gauw naar huis.

IMG_1914
In Knoxville wachten we op de 1e vlucht naar Washington. In de verte komt ons vliegtuig al aan taxiën.

IMG_1919                      IMG_1921

De slurf wordt aangesloten, de koffers gaan erin, even tanken en dan mogen we al instappen.

IMG_1922                      IMG_1923

 En wie mag er als eerste instappen?

IMG_1924

Als we op het vliegveld van Washington aankomen staat er al een mevrouw met een rolstoel op mij te wachten.

IMG_1928                      IMG_1929

De dame brengt mij naar de vertrekruimte voor het vliegtuig naar Frankfurt. Dit is een lange vlucht van een uurtje of 7.

IMG_1931                      IMG_1932

Als we in Frankfurt aankomen krijgen we een oranje kaart en we mogen op de stoeltjes wachten tot we worden opgehaald. Even later komt er een caddy voorrijden. Wij zitten achterin.

   IMG_1938  

Nu moeten we 5 uur wachten op de aansluiting naar Schiphol. Ik zie een rits lege stoelen en val als een blok in slaap.

IMG_1702                      IMG_1703

In het vliegtuig vraag ik aan de stewardess een kussentje, dat biedt toch net iets meer comfort.

                                                  

Ook nu hoef ik niet te lopen. Er staat weer iemand met een rolstoel klaar en rijdt mij tot de bankjes bij de bagageband. Vrienden van ons halen ons op van Schiphol. En jawel hoor, met …..

Wat een warm welkom. Er hangen slingers voor het raam en in de kamer, er staan bloemen, cadeautjes en kaarten.

IMG_1946                      IMG_1941

IMG_1939                      IMG_1940

IMG_1942                      IMG_1943

 

pcpt-banner- kopie 2

2 gedachten over “De terugreis

  1. Lieve Marga en Leo! Ik kreeg op de dag dat jullie op Frankfurt landden om, hou je vast, 7 uur een berichtje van je broer (piet). Ik schrok me het apezuur. Er was met hem gelukkig niks aan de hand maar hij wilde zien waar jullie op dat moment waren. (vet lief toch?)
    Ik wens jullie heel veel sterkte! Groetjes van Wilma.

  2. Ja Wilma dat is wel heel erg lief van hem. Maar ook lief van jou dat je een beetje op mijn broertje let. Ik kan me voorstellen dat je schrok want als je om 7 uur een berichtje van Piet krijgt moet er wel heel wat aan de hand zijn. Volgens mij heeft hij zelfs nog via whatsap met Leo gepraat toen we in Frankfurt zo lang moesten wachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.