Archieven

Website van Danny over zijn klosptrothese

Knipsel 2

 

December 2012

img0016Mag ik mij even voorstellen, mijn naam is Danny van der Weck, ben geboren in 1964 en woonachtig in Dordrecht.
In december 2012 werd bij mij de diagnose kanker vastgesteld, deze kwam bij mij voor in de rechter bovenkaak, gehemelte, nabij neusholte en wang. Als gevolg van een operatie op 20 februari 2013 ben ik nu de “trotse eigenaar” van een zogenaamde klosprothese.

Omdat ondergetekende best veel gezocht heeft op het internet over kanker in het bovenkaak gebied en er relatief weinig info over heeft kunnen vinden leek het mij een goed idee om er een homepage over te maken. Enerzijds als ondersteuning aan anderen die hetzelfde lot hebben en/of moeten ondergaan. Anderzijds is het zo dat van je afschrijven een bezigheid kan zijn om je eigen ziekte te verwerken. Ik moet er bij vertellen dat de gevoelsbelevenis van persoon tot persoon verschillend is. Wat ondergetekende als onplezierig ervaart kan bij de ander meevallen en vice versa. Het verhaal dient dan ook voornamelijk als ondersteunend en informatief. Verder wordt soms ook de problematiek van het begeleiden en informatievoorziening onder de loep genomen. Zelf heb ik, logischerwijs, de nodige problemen ondervonden waarvan een aantal, naar mijn mening, met betere voorlichting voorkomen hadden kunnen worden. Rest mij te schrijven dat ondergetekende geen dokter en/of professioneel romanschrijver is.

Als er nog vragen zijn, tips, handige links of je wilt je mening over bepaalde zaken geven doe dit gerust via E-mail (info@klosprothese.nl) of het gastenboek.

Hoe het begon

Knipsel8

Kreeg in september vorig jaar last van een kies rechts in de bovenkaak. Natuurlijk naar de tandarts, deze heeft een foto gemaakt en gezegd dat ik moest spoelen en een maand later moest terug komen. Ik moet er even bij vertellen dat op de plaats van kiespijn twee jaar eerder een kies was getrokken. Dit was het enige missende deel van mijn gebit.

Na een dag of tien spoelen voelde ik waar de oude kies getrokken was iets raars wat na enige dagen wrikken en wroeten met de tong eruit kwam. Samen met mijn vrouw Sandra onder fel licht gekeken wat het was. Samen kwamen tot de conclusie dat het oud stukje verkalkt wondgaas was van 2 jaar terug. Het witte stukje kalk had een raster (#) van ongeveer een halve cm doorsnede. Dit hebben wij later aan de tandarts als ook het behandelde ziekenhuis en chirurg doorgegeven. Volgens hen is het onmogelijk geweest dat een dergelijke substantie zolang opgesloten in mijn kaak heeft gezeten. Misschien denk je nu bij je eigen … Nou en!! Zelf zijn we later op het Internet op onderzoek uit gegaan en er achter gekomen dat vreemde, lees niet lichaam eigen, stoffen/substanties tumoren kunnen veroorzaken. Maar ja, misschien hebben wij het verkeerd….

Na zo’n 2 á 3 weken begon nog een kies pijn te doen (allebei de  kiezen  links en rechts van de oude al getrokken kies) dus de afspraak vervroegd en gevraagd of zij getrokken konden worden. Weer foto gemaakt, 1 van de 2 kiezen werd getrokken. Op de vraag waarom de andere niet? werd gezegd dat het een rommeltje zou worden en dat met de tweede kies maar een maand gewacht moest worden. Nou die maand heb ik niet volgehouden dus na twee weken ging de andere kies eruit.Omdat ik last bleef houden en de pijn zich begon uit te breiden richting verstandskies en mijn gehemelte, heb ik via mijn huisarts een verwijzing naar een kaakchirurg gevraagd. Deze weigerde en zei dat ik het moest regelen met mijn tandarts. Weer terug naar die man, zucht….  Zelf heb ik het idee dat spreiden van afspraken voor die man een beter kostenplaatje in zijn voordeel zou opleveren dan voor de gezondheid van mij.

We zijn inmiddels in december aangeland en op afspraak bij een kaakchirurg in Zwijndrecht. Deze goede man geeft aardig wat verdoving en is van plan de verstandskies en, ik geloof, nog een andere kies te extraheren. Vanaf het begin dat hij begint te snijden hoor ik de ene oeh en ahh… wat is dit, en ga zo maar door. Het kwam er in ieder geval op neer dat deze man sinds zijn afstuderen in 1974 nog nooit zoiets had gezien. Op de vraag van zijn assistente of dat hij nou wel niet erg dicht bij mijn oogkas zit te schrapen wordt geantwoord, “ik moet wel, dat gelei/suikerachtige bruine spul moet verwijderd worden”. Er werd ter plekke wat monsters genomen van mijn weefsel en een spoedtransport daarvan naar een patholoog geregeld. Tussendoor  probeerde men, tevergeefs, met hulp van een andere assistente contact te leggen met specialisten van het Erasmus MC in Rotterdam….

Nadat ik later van mijn vrouw hoorde, ja zij mocht meekijken, is de man ongeveer een uur bezig geweest met snijden, harken en schrapen in mijn kaak. Al deze tijd had ik, hoe verstandig, mijn ogen dicht gehouden. Tussendoor werd ik flink misselijk, logisch zei mijn vrouw, er werd zoveel bloed afgezogen dat de toevoer daarvan weer op gang kwam nadat men mij op de tandartsstoel nog schuiner naar achteren had gekieperd. De avond, nacht en de daar op volgende dag niet kunnen slapen. Ik zal er eerlijk bij vertellen dat ondergetekende thuis de emoties en heftige pijn niet meer de baas kon zijn. Je wenst het dan ook niemand toe om een dergelijk uurtje onder volledig bewustzijn mee te maken.

Twee dagen later werd ik op een zaterdagmiddag gebeld door de kaakchirurg. Hij zei, “ga zitten ik heb slecht nieuws voor u….”. Het bericht kanker, hoe naïef kun je zijn, sloeg in als een bom….

De behandelend kaakchirurg, dhr. W.F.C. Hogewind, heeft in de navolgende tijd nog enkele keren contact met mij opgenomen om te vragen hoe het ging. Deze betrokkenheid stelde ik zeer op prijs

Klik hier om verder te lezen en naar mijn website te gaan