Dinsdag 01-01-2008
Ik meld mij 12 uur per week hersteld. Ik ga per week 4 dagen van 3 uur werken. Er is besloten dat ik op het directiesecretariaat ga beginnen met re-integreren. Men vindt dit beter voor mij omdat op mijn eigen afdeling alleen nog afrondend werk te doen is. Er is nog werk genoeg te doen op mijn afdeling weet ik maar ik meld me toch maar op het secretariaat.
Dinsdag 08-01-2008
Ik werk op mijn verzoek weer op mijn eigen afdeling en kan daar nog wel wat nuttig werk doen. Men zegt dat er nog niets bekend is over de definitieve plaatsing van mij of mijn collega salarisadministrateur. Toch is de sfeer anders dan voorheen, meer gespannen lijkt het wel. In mijn bijzijn wordt er krampachtig over de fusie gezwegen.
Door mijn collega salarisadministrateur word ik, alleen als ik ergens naar vraag en hij er echt niet onderuit kan nog maar mondjesmaat bijgepraat. Beroepsinformatie over de wijzigingen die per 1 januari zijn ingegaan zoek ik dan ook zelf maar op en ik heb het gevoel dat er steeds op mij wordt gelet. Er wordt gezocht naar foutjes waarop ik dan vervolgens duidelijk en in het bijzijn van alle collega’s terecht gewezen word.
Het komt mijn zelfvertrouwen niet ten goede en het is niet leuk om zo te moeten werken maar ’t is niet anders. Ik werk nog steeds 3 ochtenden per week en verder doe ik wat klusjes in huis of ga met Leo mee boodschappen doen.
Er is besloten dat ik een 2e PDT behandeling moet ondergaan. Op zaterdag 2 februari word ik verwacht voor de inspuiting. Hoewel mijn collega het erg voor mij vindt zal hij diep in zijn hart wel blij zijn dat ik voor een 2e behandeling moet. Ook zal het de fusiepartner wel goed uitkomen. Met een beetje geluk kunnen ze nu van mij af komen zonder gezichtsverlies. Zo komt een oud spreekwoord weer uit.
Woensdag 30-01-2008
Vandaag heb ik alweer een afspraak bij de bedrijfsarts. Na mijn verhaal over de afgelopen periode worden de nodige formaliteiten in de computer opgeslagen en plannen we de volgende afspraak in april. Nog 2 dagen werken voor de dag van inspuiting. Hij gaat ermee akkoord om vanaf morgen alvast de ziektewet in te gaan.
Vrijdag 01-02-2008
In het AVL krijg ik te horen dat de PDT behandeling morgen niet doorgaat. In plaats daarvan wordt een nieuw biopt genomen.
Dinsdag 18-03-2008
Na een spannende maand moet ik weer op controle in het AVL ziekenhuis. Er is besloten een chirurgische ingreep te doen. Als alles doorgaat moet ik 3 april onder het mes.
Via via hoor ik dat mijn collega’s naar Purmerend zijn verhuisd en dat de werkplekken verdeeld zijn. Ik weet niet of er al aanvullende contracten zijn aangeboden. Men is nu druk in de weer om een etentje te plannen. De collega’s van de EAD en HRM uit Alkmaar en de collega’s van de afdeling PSA uit Purmerend kunnen zo in een ongedwongen sfeer nader met elkaar kennismaken. Ik heb geen uitnodiging gekregen en blijkbaar durft niemand hier iets over aan mij te vertellen.
Maandag 03-04-2008
Vandaag is de operatie in het AVL.
Woensdag 09-04-2008
Het is de zesde dag na de chirurgische ingreep. Mijn collega’s uit Alkmaar komen tijdens diensttijd op de koffie. Het voelt als een verplicht bezoekje. Eén collega verontschuldigt zich omdat ze zo’n lange tijd niets van zich hebben laten horen. Over het werk, de contracten of het naderende etentje wordt angstvallig gezwegen. Ik heb ook geen zin om de confrontatie aan te gaan op dit moment. Na een uurtje stappen ze weer op.