Daar gaan we weer….

Donderdag 28-11-2013
IMG_0053 bewerkt
Om 7.30 uur rijden we weg en om precies 9.00 uur parkeren we de auto op het parkeerterrein van het AVL. We melden ons bij de receptie en gaan naar de ons welbekende afdeling op de 5e verdieping. Moeten we nog terug naar beneden voor het bloedprikken? Nee hoor, dat staat er niet maar ik vraag het voor de zekerheid nog even na. Nee hoor, dat hoeft inderdaad niet vandaag.

IMG_0054 bewerktU mag in de pantry op de opnamezuster wachten. We zijn hier bekend en zien meteen dat er een nieuwe koffiemachine staat. Leo bedient zich van een bekertje cappuccino wat volgens hem heerlijk smaakt. Achter in dit kleine restaurant is de kleine monitor inmiddels vervangen door een grote platte tv. Ondanks de zeer ernstig zieke patiënten op deze afdeling probeert men de sfeer wat op te leuken door sinterklaasversiering.

De opnamezuster komt al snel en ze vertelt dat ik op de B vleugel kom in een éénpersoonskamer. Joepie, ik heb geen hekel aan mensen om mij heen maar als ik toch mag kiezen dan ga ik voor de éénpersoons. Gaan jullie mee dan kan ik alvast de controles doen. De controle bestaat uit bloeddruk, hartslag, temperatuur en zuurstofgehalte in het bloed meten, een standaard bij iedere opname.  Ook nu treffen we weer een hele lieve zuster die alles helder en duidelijk uitlegt wat ze doet en wat er wanneer gebeuren gaat. Deze zuster blijft mijn aanspreekpunt gedurende de dag.

IMG_0063 bewerktIn de kamer wacht ons een verrassing. Wauw, de oude tv’s zijn vervangen door nieuwe. Super modern en met een stang zo bevestigd dat je de tv in iedere gewenste stand kunt zetten. Het is een touchscreen monitor en op de steun zit ook een toetsenbord bevestigt. We hebben een klik en vol trots legt de zuster het gebruik uit. Op de tv zien we diverse buttons die we aan kunnen klikken, tv kijken, radio luisteren, internet, skype, spelletjes noem maar op. Het toetsenbord kan ik van de steun halen en op mijn schoot leggen als ik dat wil.

En er is nog een niet onbelangrijk snufje op dit apparaat. Met een speciaal pasje kan de arts of zuster direct informatie opvragen of toevoegen in mijn elektronische patiëntendossier. Ik zou het niet meer willen missen zegt ze, het is zo geweldig.

Om 10.00 uur word ik geacht de oxazepam in te nemen en rond 10.30 mag ik mij gaan omkleden zodat ik op tijd klaar ben. De oxazepam krijg je om rustig te worden, heb ik niet nodig hoor maar ik neem het pilletje toch maar. Tot het zover is zijn we vrij. Ik ben net omgekleed als de ok belt dat we al mogen komen. Geen tijd meer om ons druk te maken of om elkaar uitgebreid gedag te zeggen. Ik lig in bed en 2 zusters rijden me naar de ok. Leo loopt mee tot de lift op de 2e verdieping, daar moet hij terug. We wensen elkaar weer sterkte en geven elkaar nog een dikke kus.

Mensen voelen een hoopvolle aura aan en worden beïnvloed door hoopvolle gedachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.