2015

Sinds er in 2007 ontdekt is dat ik een litteken in mijn linkerlong heb zitten, wordt er ieder jaar een röntgenfoto gemaakt, om te kijken of er niets aan verandert. Dit jaar ben ik een beetje vroeg en ik zit op 11 februari 2015 bij de longarts in het Lucas/Andreas Ziekenhuis (SLAZ). Vooraf is de röntgenfoto gemaakt en die wordt nu besproken. Hierop is een tweede vlek te zien. Minder duidelijk en onregelmatig. Het zweet breekt me uit!

Ja zegt hij, die moet wel even nader bekeken worden! Dat lijkt mij ook maar eigenlijk heb ik al “besloten”, dat het niet goed is. Dan krijg je weer de nodige tests. Eerst een CT-scan, dan een PET-scan in het AvL en terug naar de longarts. Nee mevrouw, het ziet er niet goed uit, maar zo te zien is het een solitaire tumor A1 (of zo). Dus waarschijnlijk wordt er 1 kwab weggehaald en is het klaar.

Dan volgen nog een longfunctie-test, een uithoudingstest en een bronchoscopie. Daarvoor moeten ze me wel een roes geven want ik ben ontzettend nerveus. En ik weet dat een bronchoscopie niet lekker is. Ik heb dat eerder gehad.

5 maart moet ik me melden in het OLVG op de Poli Longgeneeskunde. Hart- en longoperaties worden centraal in het OLVG gedaan. Op de poli wordt ik voorbereid op wat gaat komen. Ik krijg gesprekken met de longverpleegkundige, de narcotiseur en de chirurg, en er wordt een datum vastgesteld,
10 maart ben ik aan de beurt!!!! (HELP)

Er wordt inderdaad 1 longkwab weggehaald. Links, de bovenste kwab, via een “kijkoperatie” die ze ietsjes uitgebreid hebben zodat ik onder mijn arm nu een litteken heb zitten van twee keer twee centimeter. Groter dan ze gepland hadden. Nou, ik kan er goed mee leven hoor! Als ik zestien dagen later het ziekenhuis verlaat ben ik “een gezonde jonge vrouw”, volgens de 28-jarige zaalarts. Wat zijn ze tegenwoordig allemaal jong zeg! Of komt het omdat ik ouder word? Helaas, de man die schuin tegenover mij lag, overlijdt een week na mijn ontslag. Een tumor in de hersenen. Een ontzettend aardige man. Heel jammer.

Nu komt een tijd van herstellen. Ik moet vier trappen op en ik heb er vreselijk tegenop gezien om naar huis te gaan. Ik dacht, als ik éénmaal boven ben, kom ik nooit weer beneden. Die trappen, dat ga ik niet redden. Dan moet ik voor ieder wissewasje hulp inschakelen.
Uiteindelijk ben ik dus weer sterker dan ik dacht, want dat ging heel goed. Wel langzaam omhoog en na iedere trap even uitblazen, maar het gaat goed. Lopen blijkt zwaarder dan fietsen. Gelukkig zijn, na een week of zes , de wonden dicht en mag ik weer naar het zwembad. Heerlijk poedelen in het warme water. Dat heb ik echt gemist.
Ik voel me ook steeds beter moet ik zeggen. Langzaam komt de energie weer terug. Natuurlijk heb ik ook nu weer de nodige twijfels. Dan voel ik hier weer wat, dan daar weer wat. Bij de operatie zijn er wat zenuwen doorgesneden en daar heb ik af en toe wel last van. Dan krijg ik een steek als de uiteinden elkaar weer opzoeken en aan elkaar willen groeien. Ook heb ik mijn keel weer wat eerder dan de afspraak, laten nakijken in het AvL. Zo blijft een mens bezig. Voor mijn keel moet ik nu in februari 2016 terugkomen. Het zag er mooi uit volgens de professor.

De eerstvolgende CT-scan voor de longen, is op 3 november in het SLAZ. Afwachten maar.

11 december 2015.

Inmiddels heb ik de scan gehad. Het zag er allemaal goed uit. Gelukkig! Ik ben dus ‘gezond’. Voor de longen moet ik in maart 2016 terugkomen.

Wat mij een beetje tegenvalt, en dat had ik nooit verwacht, ik krijg de kanker niet meer uit mijn systeem. Ik ben best nuchter, maar het komt om de haverklap in mijn gedachten. En dan de pijntjes hier en daar. Het blijft onrustig. Maar ik moet het ermee doen.

Voorlopig heb ik weer leuke plannen en uitjes op stapel staan voor de eerstkomende maanden. En ik ben van plan er stevig van te genieten! By the way, het zingen gaat weer redelijk goed. Alleen de hoge tonen (ik ben tenor) haal ik niet. Maar het maakt me weer helemaal blij!

Een gedachte over “2015

  1. Hallo Elly, dankjewel voor je update. Je hebt heel wat te verstouwen gehad zeg. Knap dat je het zo duidelijk hebt opgeschreven. Heel herkenbaar ook sommige stukken. Wat zal je geschrokken zijn dat er nog een vlekje op je long te zien was zeg. En dan weer allerlei onderzoeken ondergaan en wachten op de uitslag. Zenuwslopend!

    Wat fijn dat je de operatie goed doorstaan hebt en de zware tijd van revalideren ook. Het zal niet makkelijk geweest zijn voor je. Maar wat een geweldig eind van 2015. Helemaal gezond weer, super. Daar heb je het allemaal voor gedaan.

    Heel begrijpelijk dat je de kanker niet meer uit je hoofd krijgt, ik heb dat ook. Juist nu het beter gaat. Lekker zingen en genieten maar van alle leuke plannen die je hebt. Heel veel geluk voor de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.