Week 10 na belichting

Woensdag 12-12-2007
a162[1]Ik heb zin om even de deur uit te gaan dus dat doe ik ook. Ik ga even shoppen in Middenwaard. Binnen 2 uur (1e 2 uur is gratis parkeren) heb ik een nieuwe lange broek gekocht en ben ik bijna klaar met alle kerstcadeautjes. Het geeft een voldaan gevoel. Voor het eerst in maanden heb ik weer zelf met de auto gereden.

Knip die lastige knoop niet te snel door. Je kunt hem ook ontwarren.

Donderdag 13-12-2007
Vanmiddag hebben we op het werk een bespreking waar het sociaal plan uitgelegd wordt. Alles is nu wat duidelijker maar ik heb nog steeds een slecht gevoel over de fusie. Maandag heb ik een belangstellingsregistratiegesprek (Ik heb die naam niet verzonnen hoor) In dit gesprek worden de mogelijkheden voor mij binnen de nieuwe organisatie besproken.

Het ene na het andere vervelende bericht druppelt hier binnen. Vervelende berichten over mensen waar we van houden. We proberen maar om het zoveel mogelijk van ons af te zetten maar dat is moeilijk. Ik ben blij dat ik weer aan de nortrilen ben. Hoewel het nog steeds niet helemaal zijn werk doet merk ik dat er verbetering in zit. Maar goed alles komt in drie-en wordt gezegd dus doe ik ook weer mee.

Eind november heb ik geschreven over de vieze smaak die weer terugkomt. Het is anders dan na de PDT. Afgelopen jaar heb ik dit vaker gehad en meestal ontwikkelde zich vrij snel daarna weer een nieuwe plek. En zo ook nu weer. Ik merk het al een paar dagen en het wordt ook weer meer pijnlijk. Vandaag zeg ik het pas tegen Leo.

a163[1]Met een zaklampje kijkt dokter Leo in mijn mond en ziet helemaal achter op de tong een plek. Het ziet iets roder dan de rest van de tong en is wat geïrriteerd. We overleggen even wat we zullen doen en besluiten om er een nachtje over te slapen.

In het verleden was er pijn, in het heden is er hoop, morgen is alles weer mogelijk.

Vrijdag 14-12-2007
De volgende afspraak in het AVL is pas op 8 januari. We vinden dat dit te lang duurt en bellen om te overleggen of een extra controle nodig is. De telefoniste gaat even informeren hoe de arts erover denkt. Het is toch beter om er even naar te kijken. Dinsdag 18 december kan ik komen. Ik baal er stevig van. Net nu ik dacht dat het goed ging en ik de hoop had om in januari weer aan het werk te gaan krijg ik dit. Maandag heb ik dat gesprek over mijn plaats in de instelling en vanavond heb ik een gezellig avondje met alle collega’s.

a164[1]Ik besluit meteen om nog maar even niets te zeggen over mijn tong. Bovendien is er nog niets aan de hand toch? Het was erg gezellig en tot in de puntjes verzorgd. Het ontbrak ons aan niets en we zijn vreselijk verwend.

Leo heeft ontzettend last van zijn rug en ligt plat. Ik ga de nodige kerstinkopen en boodschappen doen. Natuurlijk ben ik weer de helft vergeten. Ach, we komen het weekend evengoed wel door. Een mooi kerststuk voor mijn moeder heb ik wel gekocht. Morgen gaan we het even langsbrengen en dan meteen weer even naar het ziekenhuis naar mijn vader.

Het wordt tijd dat ik aan de kerstkaarten ga beginnen. Gelukkig heb ik de meeste adressen in een computerbestand staan. Als ik dit bestand koppel in Word aan enveloppen dan rolt alles zo de printer uit. Het is ieder jaar weer puzzelen hoe dit moet. Afgelopen jaar hebben wij een prachtige “all in one” printer gekregen. Met deze kleurenprinter kun je prachtige afdrukken maken.

a165[1]Echt waar….een top apparaat. Er is echter 1 probleempje. Na het hele boekje doorgeworsteld te hebben kom ik erachter dat er geen enveloppen in kunnen. Daar heb ik nu net niet op gerekend. Ik vind het goed zo en ga lekker beneden op de bank zitten mokken.

Blijf je verwonderen. Het leidt ergens toe.

Zondag 16-12-2007
a166[1]Na een goede nachtrust gaan we naar de zwarte markt in Beverwijk. Leo wil daar wat boodschappen doen. We wandelen een paar hallen door maar zijn het al snel zat. We lopen richting de auto en komen langs de vloerkleden. We kijken wat rond en zien een prachtig vloerkleed. We willen het hebben en uiteindelijk krijgen wij het voor een goeie prijs mee. Het oude kleed leggen we in de serre. Eenmaal weer thuis ga ik toch maar alvast een begin maken met het schrijven van de kerstkaarten. Wat ouderwets zeg, alle adressen handgeschreven. Het kost meer tijd dan verwacht maar ik ben vandaag toch al een heel eind gekomen.

Op het toppunt begint de echte klim.

Maandag 17-12-2007
a167[1]Vandaag staat het belangstellingsregistratiegesprek op mijn werk op de agenda. Eindelijk komt er wat duidelijkheid in het verhaal. Er is inderdaad maar 1 vacature dus of mijn collega of ik moet naar een andere functie. Tijdens het gesprek is het standpunt van de werkgever duidelijk geworden en mijn standpunt ook. Voor nu ga ik niets schrijven over de verdere inhoud en verloop van het gesprek. Wel kan ik zeggen dat er een probleem ligt wat opgelost moet worden.

Als je denkt dat er in je leven iets ontbreekt is dat vast en zeker je leven zelf.

Dinsdag 18-12-2007
Het is een spannende dag vandaag. We worden in het AVL verwacht voor de extra controle. Het is niet leuk om op deze manier naar Amsterdam te gaan. Ik hoop maar dat ik het mis heb en dat het plekje een gewone irritatie is door de droogte in mijn mond. Ondanks de drukte en de files zijn we net op tijd voor de afspraak. Mijn arts kijkt vreemd op dat ik er alweer ben. Ik verontschuldig me hiervoor maar daar wil ze absoluut niet van horen. Zodra er ook maar een klein beetje twijfel is moet ik direct bellen.

a168[1]De grote PDT baas wordt er bij geroepen en hij bekijkt de plek. Hij kan het niet goed beoordelen en neemt mij mee naar een andere kamer. Hier wordt de tong onder de microscoop bekeken. Het slijmvlies op de bedoelde plek is geïrriteerd en onrustig. De tong is zich nog aan het herstellen. Het is ook mogelijk dat het slijmvlies alleen maar geïrriteerd is door het contact met de kiezen. Dit neemt niet weg dat er wel iets aan gedaan moet worden.

a169[1]Ik word direct doorverwezen naar de tandarts. De tandarts moet een soort beschermhoesje maken voor over mijn gebit zodat de tong niet meer in contact komt met de kiezen. Dit hoesje moet ik 14 dagen dragen en daarna weer terugkomen voor controle. Dit komt goed uit want ik heb begin januari toch al een paar afspraken staan hier. Ik vraag of mijn eigen tandarts dit hoesje niet kan maken.

Natuurlijk kan dit wel maar nu zit het bij de behandeling in en dat wordt volledig vergoed. Je hebt kans dat als de eigen tandarts dit maakt de verzekeringsmaatschappij moeilijk gaat doen of niet wil vergoeden. Het zou zomaar kunnen dat ik door de PDT behandeling nog vaker naar de tandarts moet. Om problemen te voorkomen is het beter om naar deze tandarts te gaan. Bovendien heeft deze tandarts veel ervaring bij mondproblemen.

We gaan weer in de wachtruimte zitten tot we geroepen worden. Kijk, dat is nu zo mooi hier. De artsen doen hun uiterste best om alle afspraken op dezelfde dag te plannen. Ik had geen afspraak met de tandarts maar word gewoon tussendoor geholpen. Er moet een afdruk van het ondergebit gemaakt worden. Ik moet dus washappen, zoals dat heet. Ook dit heb ik nog nooit eerder gedaan. In een mal wordt stevige vloeistof gedaan die roze van kleur is. Het lijkt een beetje op gelatinepudding. Deze mal wordt in de mond over de onderkaak geschoven. Het spul dat in de mal zit is niet vies.

a170[1]Als de mal aangedrukt wordt stroomt deze over. Bah, de dikke troep loopt bijna mijn keel in en dat is vies. Na enkele minuten wordt de vloeistof hard en is de mal klaar. Zodra de beschermhoes klaar is zal de tandarts deze opsturen. Als het goed is heb ik het zaterdag.

De weg naar geluk is leren naar fouten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.