Week 12 na belichting

Woensdag 2e kerstdag
a182[1]Vandaag gaan we weer even vrijwillig verplicht socializen. We gaan eerst naar mijn schoonmoeder. Er zit nog meer visite dus dat is nog even gezellig. Van daaruit gaan we direct door naar mijn ouders.

Van te voren hadden we gezegd wanneer we zouden komen. Mijn vader is zijn bed uit en zit pontificaal op ons te wachten. Voor mijn moeder had ik een groot bord met allerlei lekkere vishapjes meegenomen. Zo heeft zij ook wat lekkers vandaag. Ze had voor zichzelf niets extra gehaald dus is ze hier wel blij mee. Het was nog even gezellig en als we weggaan staan ze allebei voor het raam te zwaaien.

Zaai vriendelijkheid en opmerkzaamheid en je zult geluk oogsten.

Donderdag 27-12-2007
Leo heeft Stefan naar schiphol gebracht. Hij moest vroeg beginnen en dan rijden er nog geen treinen. Ik heb om 9.30 uur een afspraak bij de huisarts. De pijn bij het ademen en tussen mijn schouderbladen wil maar niet verdwijnen. Als ik weer terug ben gaan we meteen naar het winkelcentrum om het dubbele kerstcadeau te ruilen. De rest van de dag lig ik uitgeteld op bed.

a183[1]Er is nog wat salade en vis over van 1e kerstdag. We gaan er met z’n tweetjes eens even goed voor zitten om alles op te maken.

Ziet u het geluk niet? Het ziet u wel.

Vrijdag 28-12-2007
De tong is nog steeds niet helemaal van mij. Het voelt strak aan, tintelt wat en op de geïrriteerde plek na is bijna de hele zijkant gevoelloos geworden. Hierdoor lijkt het net alsof ik een heel groot stuk snoep in mijn mond heb. ’s Nachts word ik er wel eens wakker van omdat ik dan op mijn tong lig te smakken. De arts zegt dat het gevoel voor een groot deel nog terug zal komen. Al met al kan dit wel een jaar duren. Ik hoop dat ik in 2008 niet nog eens voor de keus kom te staan tussen snijden of nog een PDT behandeling. Ik weet niet wat ik dan zal kiezen.

a184[1]Onder de kerstboom lag voor mij een fotoboek. Ik ga hier alle kaarten in plakken. Maar voordat het zover is worden ze eerst zorgvuldig op hoogte en breedte gesorteerd.

Gebruik vandaag. Daarvoor is het hier.

Zaterdag 29-12-2007
a185[1]Inmiddels is het alweer bijna 3 maanden terug dat ik ingespoten ben met de foscan. Bij een juiste opbouw met daglicht duurt het ongeveer 3 maanden voordat de foscan uit het lichaam verdwenen is. De behandeling was in één woord verschrikkelijk maar de timing was perfect. Weinig zon dus ook minder kans op brandblaren. Perfect PDT weer.

Zoek je geluk hier en nu. Het verleden is als een mistig moeras.

Zondag 30-12-2007
Ik denk dat we de 7 vette jaren hebben gehad en nu midden in de 7 magere jaren zitten. Het is een heel vervelend jaar geweest. Ik ben dit jaar niet alleen mijn gezondheid verloren maar ook het vertrouwen in sommige mensen en als het tegenzit ook nog mijn beroep als salarisadministrateur. Het is verbazend wat de diagnose kanker of zelfs een voorstadium van kanker bij mensen teweeg brengt. Eigenlijk word je al vrij snel afgeschreven en alles wat rest is tijd.
Ik denk dat als je eenmaal kanker gehad hebt je meer alert bent op je lijf. Niemand kan garanderen dat hij dit niet zal krijgen. Toch probeer ik de mensen die met argusogen naar mij kijken te begrijpen. Het wil vaak dat als je eenmaal kanker hebt gehad het binnen een aantal jaren terugkomt op een andere plaats en dat je dan alsnog overlijd. Maar vergeet niet dat iedereen die kans heeft. Ik vraag me wel eens af hoeveel meer kans ik heb dan iemand die op dit moment denkt dat hij gezond is.

a157[1]Ondanks de geïrriteerde plek op mijn tong ben ik voor kanker in de mond niet meer zo bang. De controles zijn intensief en als het terugkomt is het “los van de gevolgen” goed te behandelen. Het moeilijkste op dit moment is het accepteren dat kanker en het AVL voortaan onlosmakend met mij verbonden zijn en dat ik er zowel op het werk als in de privé sfeer te pas en te onpas mee geconfronteerd zal worden. Het is jammer dat een mens zoveel verplichtingen heeft in het leven.

Ik hoop dat 2008 wat beter verloopt dan het afgelopen jaar. Als ik heel eerlijk ben zie ik het somber in.
Mijn voornemen voor 2008? Ik denk voortaan eerst aan mezelf en pas daarna aan een ander.

Gebruik je verstand niet te vaak. Dat is ongezond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.